روانشناسی میخواهد از جنگ های آینده پیشگیری کند
رابرت زایونس، روانشناس اجتماعی برجسته آمریکایی را با این مقاله بیشتر شناختم. او هم یکی دیگر از بزرگانی است که خود قربانی فاجعه جنگ شد. او در لهستان زندگی می کرد و مثل تمام دانشمندان و هنرمندانی که در اواخر دهه ۳۰ تا میانه دهه ۴۰ در آن کشور زندگی می کردند جنگزده شد. او هم مورد غضب نازیهای آلمانی قرار گرفت و او هم اردوگاه های کار اجباری را تحمل کرد.
بعد از این اتفاقات به آمریکا رفت و پیگیر روانشناسی شد تا مصداق آن شعار پر معنی یونسکو باشد:
از آنجایی که جنگها ابتدا از ذهن انسانها آغاز میشوند، پس برای دفاع از صلح هم باید به تربیت ذهن پرداخت
او علاوه بر این نظریه، نظریات دیگری هم دارد که شاید در روزگار ما مفهومش دیگر مسلم شده. در خلال خواندن همان مقاله که در بالا به آن ارجاع دادم ، نظری دیگر از رابرت زایونس خواندم:
فرزند دوم یک خانواده نسبت به فرزند اول ضریب هوشی کمتری دارد. در تبیین این فرضیه، زایونس به این نکته اشاره میکند که فرزندان بزرگتر، بیشتر مورد توجه والدینشان بودهاند، در حالی فرزندان کوچکتر، به دلیل توجه تقسیم شده والدین بین آنها و فرزند بزرگتر، از توجه کمتری بهرهمندند و این عامل تأثیر مهمی در رشد ضریب هوشی کودک خواهد گذاشت.
…!…! همین!
باید اوباما را قافیه شعارهایمان کنیم!
۱- مسابقه فوتبال آمریکایی بین دو تیم پیتزبورگ استیلرز و واشنگتن ردسکینز در شب برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا اهمیت ویژه ای پیدا کرد. این اهمیت نه در مناسبات رسمی بلکه بیشتر شبیه یک خرافات گرایی بود. چرا که به گفته بی بی سی:
اهمیت این نتیجه در آن است که از سال ۱۹۳۷ در ۱۶ دوره از ۱۷ دوره انتخابات آمریکا، پیروزی تیم واشنگتن ردسکینز (Redskins) در آخرین بازی خود پیش از روز انتخابات، همواره با پیروزی نامزد حزبی که ریاست جمهوری را در اختیار دارد، همراه بوده است.
اما در این دوره تیم واشنگتن با نتیجه ۲۳ بر ۶ شکست خورد و اوباما این پیروزی پیتزبورگ استیلر را به فال نیک گرفت. خرافات گرایی و دست به دامان اتفاقات غیبی و صد در صد بی اثر در نتیجه آرای مردم تقریبا روز به روز در حال افزایش است.
اما نکته دیگر این مسئله برای ما تصور موقعیت بومی آن است! دو تیم محبوب فوتبال در شب انتخابات، هر کدام نماینده یک حزب رو در روی هم مبارزه می کنند و یک تیم پیروز و دیگری بازنده خواهد شد. تصور کردن این موقعیت هم ترسناک است…
۲- صادق زیبا کلام، استاد دانشگاه و کارشناس مسائل سیاسی در مصاحبه اخیرش درباره انتخابات آمریکا و بازخورد آن در ایران به بی بی سی میگوید که بر خلاف شور و هیجانی که در مردم درباره انتخابات وجود دارد اما حکومت سکوت معنا داری در این زمینه کرده است که مفهوم آن بی تفاوتی برای ایران است. زیبا کلام درست می گوید حکومت ایران دربرابر اتفاقات تاثیر گذار دنیا معمولا سکوت می کند و به نظر من این سکوت برای عدم درک صحیح از موقعیت های گوناگون است. یعنی در حال حاضر برای جامعه سیاستمدار ایران گنگ است که اگر اوباما رییس جمهور آمریکا شود جهان به چه سویی می رود و اگر او به این مقام نرسد چه حادثه ای رخ می دهد. اما چیزی که حتمی است این است که گاهی اوقات اتفاقات خارجی و تاثیرات آن بر مسائل داخلی حتی از اتفاقات داخل هم با اهمیت تر می شود.
اکنون چیزی که برای ما مسجل است، این مسئله است که در اولین راهپیمایی بعد از ماه ژانویه که اوباما به کاخ سفید می رود به جای آدمک های بوش و پیام مرگ برای او، نام شعارها به اوباما تغییر می کند و چه بسا که شعار های نژاد پرستانه که دیدیم دوره اش در ایالات متحده به پایان رسیده رونق تازه پیدا کند.
