به اضافه چند چیز بد; درباره همه چیزهای خوب!
همه چیزهای خوب (All Good Things) داستان مرد جوانی است که به اصرار پدر و علیرغم میل شخصیاش وارد شغل خانوادگیشان میشود. آنها صاحب شرکت بزرگی هستند که در کار معاملات ملکی نیویورک است و به خاطر همین فعالیتهاست که به سوژه مورد علاقه پلیس تبدیل میشود. دیوید مارکس با بازی Ryan Gosling علاقهمند است تا برای خودش و بیرون از شهر زندگی ساکتی داشته باشد. در همین میان با دختر زیبایی به نام کتی با بازی Kirsten Dunst ملاقات میکند و کارشان به ازدواج میرسد. دیوید از نظر روانی آدم سالمی نیست. در کودکی شاهد خودکشی مادرش بوده و تا جوانی این حادثه شخصیت او را تحت تاثیر قرار داده است. برای همین هم در زندگی با همسرش دچار مشکل میشوند و به سرانجام خوبی نمیرسند. او بعد از ناپدید شدن همسرش به شهری دیگر میرود و با هویت تازهای زندگی میکند. مبادرت به قتل دوست قدیمی و هم دانشگاهیش میکند و در پایان هم آنچنان که باید متهم شناخته نمیشود.
“همه چیزهای خوب” واقعا درباره همه چیزهای خوب نیست! اتفاقا حجم وقایع و حوادث تلخی که در این داستان رخ میدهد کم نیست. این فیلم بر اساس داستان واقعی ساخته شده و دیوید مارکس واقعی، در زمان ساخت فیلم ساکن فلوریدا بود.
گاه گاهی در میان فیلم صدای راوی مانندی به گوش میرسید که با حالت بازجویی داستان را روایت میکرد. این روند داستانگویی شاید کمی باعث کسالت آور شدن داستان میشد اما این نقص با بازی “گزلینگ” و “دانست” جبران شد. گازلینگ عمیقا در نقش فرو رفته بود به طوری که انتها و پایانی برای کاراکترش نمیشد تصور کرد. کریستین دانست هم نقش زن جوان دل شکسته را با ظرافت تمام ایفا کرد. دانست به عنوان کتی و همسر دیوید نقش زنی را بازی میکند که اولا از ماهیت اصلی خانواده شوهرش بی خبر است و دوم اینکه از حقیقت وجود همسرش هم اطلاع درستی ندارد. او ظاهر مرد را میبیند که انسان درست و شریفی است اما در حقیقت لایههای زیرینی دارد که البته پدرش مسبب آن بوده است. ولی به هر حال اکنون بر روند زندگی او تاثیر گذار بوده است.
Andrew Jarecki کارگردان شناخته شدهای نیست اما او در سال ۲۰۰۳ و در جشنواره فیلم ساندنس برنده جایزه برای ساخت بهترین فیلم مستند شد. Capturing the Friedmans فیلمی درباره یک خانواده و رازهای آنها بود. بسیاری از منقدان او را کارگردانی میدانند که توانایی بالایی در به تصویر کشیدن جزییات دارد. شاید برای همین است که در این فیلم اینقدر جزییات درباره کاراکترها و خواستههایشان میبینیم که به نظر من گاهی آزار دهنده میشدند.