۰
یک قطره رویا به من بده
نه روزهای آخر سال است و نه روزهای سالگرد سایت و وبلاگ اما نمی دانم چه شد که هوس کردیم که تغییراتی ایجاد کنیم. کلمه هوس درست نیست چون احساس نیاز کردیم و فکر کردیم که لازم است تا گالری سرزمین سینما از آن آشفتگی به در آید و احساس کردیم که خوانندگان سایت حرف ها دارند تا درباره مطالب بگویند اگر مجالی باشد.
گالری تغییر کرد و بخش کامنت گذاری در سایت ایجاد شد و همین وبلاگ هم انقلابی را دید که شاید از ابتدای وجودش ندیده بود. حالا باز هم انرژی تازه یافتیم برای نوشتن در سایت و امید تازه برای اینکه از طرف دیگران خوانده می شویم.
به خاطر همین ها و برنامه های پیچیده دو هفته ای شده که فیلمی ندیده ام و روحم در عطش یک قطره رویاست. امروز و فردا تمام بشه شاید شد و دلی از عزا در بیاریم اما فعلا نه.