چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی
هفته پیش وقتی که در حال تماشای بازی بارسا و بایرن بودم همه حواسم تو آنفیلد بود و اینکه اونجا نتیجه چی میشه. وقتی از سایت لایو اسکر چک کردم و دیدم اواخر نیمه اول اونجا بازی یک بر یک مساوی هست واقعا شاد شدم و امیدوار بودم تا آخر بازی اون نتیجه پایدار بمونه. هرگز تصور نمیکردم وقتی در دقیقه ۸۰ نتیجه اون بازی را چک کنم جلوی اسم چلسی عدد ۳ را ببینم. واقعا باور کردنی نبود برای دو تیمی که این چند سال عمده نتایجشون صفر بر صفر و یک بر یک بوده. اون هفته گذشت و دیشب شبی رویایی بود برای آبی های لندن.
بازی به سرعت دو بر صفر به سود لیور پول شد و بعد از اون چلسی توی نیمه دوم توانست بازی را مساوی کنه و بعد از ۲-۲ شدن بود که یک گل دیگه زد و تقریبا لیورپول را ناامید کرد. ولی روحیه حرفهای گری لیورپول بسیار بالا بود و توانست دوباره به بازی بر گرده اونم با دو گل دیگه یعنی با نتیجه ۴ بر ۳ اونا یک گل دیگه برای صعود لازم داشتند که آنقدر ها هم دور از ذهن نبود اما یک نکته را فراموش کرده بودند: آنجا استمفوربریج بود نه آنفیلد…
چلسی بازی را ۴-۴ مساوی کرد تا در شب رویایی صعود، این تیم دو غایب داشته باشه یکی جان تری و دیگری مورینیو که این نتیجه مال او بود.
باید بازی رو می دیدی٬ من که داشتم سکته می کردم یکی از بازی های کلاسیک و تاریخی بود. هر دو تیم خیلی خوب جنگیدن. من که تو یه اتاق پر از طرفدارهای لیورپول بازی رو دیدم جات خالی. بارسا منتظر باش! کاش فقظ باز برگشت تو استنغورد بریج بیوفته