NEVERLAND

قبل از اینکه شروع به تماشای لاست کنم میدیدم کسانی را که ۲۰، ۳۰ تا دی وی دی را تو یکی دو روز می دیدند و بعد نظر می دادند.نمی دونم آیا اون لذتی که باید را می بردند یا نه اما چیزی که برای من واضح هست و تو مدت تماشایم هم مسلم ده اینکه نباید به غریزه کنجکاوی بیش از آن چیزی که لازمه فضا داد. شکی نیست که با تمام شدن یک اپیزود خیلی پر هیجان آدم دوست داشته ببینه قسمت بعدی چی میشه اما هر قسمت لاست که به طور متوسط چهل و پنج دقیقه هست را می توان در برابر آثار سینمایی یک فیلم کوتاه به حساب آورد. تماشای قسمت ها پشت سر هم باعث میشه که بیننده نتونه آن توقف لازم را روی اپیزود مورد نظر داشته باشه و گاهی دیده‌‌ام که اون همذات پنداری مورد نیاز بین بیننده و کاراکتر سریال شکل نمیگیره. برای همین هم هست که زیاد میشنویم که مثلا سیزن سوم، سریال افت کرد یا بهترین سیزن، دومی بود.
تحمل سریال در طول زمان شاید کمی برای بیننده سخت باشه اما مطمئنا نتیجه پایانی خیلی بهتره تماشای با تامل و داشتم فرصت برای توقف ذهنی روی هر بخش چیزی هست که این سریال بهش نیاز داره. پیشنهاد می کنم هر قسمت را با ماست و چیپس تماشا کنید شاید باعث بشه ریتم اصلی سریال دیدن را دریابید.