NEVERLAND

بعد از فیلم تلالو کوبریک به ذهنم رسید که اگر کاراکتر وندی را کسی غیر از شلی دوال بازی می کرد چه میشد؟ منظورم بازی عالی نیست. هر چند که او در این نقش عالی ظاهر شد و پا به پای نیکلسون آمد و اصلا به نفس نفس زدن نیوفتاد. اما اینجا حرفم از جهتی دیگر است. شلی دوال با دندان های بیرون آمده همان روز هم نسبت به ستاره ها و مدل های هالیوود خیلی عقب بود. او زیبایی مدل ها را نداشت. گاهی اوقات خشکی بازی ستاره ها را نیز نداشت. بازی او خیلی روان و ساده بود. به سکانسی که دکتر برای معاینه پسرش آمده بود دقت کنید.

گاهی بازی کردن بازیگر زن  نازیبا در فیلم نعمت است. منحرف نمی کند. ذهن را آشفته و پراکنده نمی کند و میگذارد به هر جایی که باید برسید. دیالوگ ها را با دقت پی میگیرید. لحظه های آن بازیگر را درک می کنید. همیشه زن بازیگر نباید زیبا باشد. شخصا هیچگاه درک نکردم که مثلا یک وکیل و یا یک خبرنگار که تمام روزشان را حرفه شان پر کرده برای چه باید زیبا باشند؟ چرا همیشه باید آراسته باشند. گاهی زیبایی آنهابه چشم میزند و اصلا باعث میشود چیزهایی که باید ببینیم را فراموش کنیم. پس انتخاب یک زشت رو و یا حتی  نازیبا کمک بزرگی به فیلم هاست. بزرگترین نمونه این مثال هم همان تلالو است.