به پیچ و تاب یک پیچک
به رسم مرغ دریایی
پر از پر تماشایی
به سوز ساز تنهایی
در این سیلاب زیبایی،
برقص
برقص
برقص
به پیچ و تاب یک پیچک
به شکل آخرین میخک
به یاد شمعی در رگبار
دوسایه در هم بر دیوار
برقص
برقص
برقص
نهمین روز اردیبهشت در تقویم جهانی با عنوان روز جهانی رقص معرفی شده است. رقص این هنر پنجم ممنوعه. رقص را زبان جسم و تن نامیده اند که گاهی بسیار موثرتر از کلام معمولی است. در دانش نامه ویکیپدیا در ذیل عبارت رقص آمده:
رقص یا فَرخه (واژه پارسی آن) معمولاً به حرکتهای انسان که برای بیان یک حالت انجام میگیرد گفته میشود. رقص میتواند در یک محیط اجرایی، روحانی یا اجتماعی اجرا شود. واژه رقص همچنین برای نشان دادن جنبشهای موزون و ترازمند جانداران و اشیاء دیگر به کار میرود مانند رقص برگها، رقص جفت گیری در جانوران یا رقص باد.
اولین چیزی که با شنیدن کلمه رقص به ذهن می آید موسیقی است چون تا به یاد داریم این دو با هم بوده اند اما این دلیل نمی شود که رقص بدون موسیقی وجود نداشته باشد این نوع از حرکات موزون بدون موسیقی را “رقص با ریتم خود” می نامند.
رقص در میان فرق و گروههای مختلف از ارزش و اعتبار گوناگونی بر خوردار است به طوری که در فرقه ای مانند تصوف از اعتبار بالا و جایگاه ویژه ای بر خورد دار است اما در مذهبی مانند اسلام کاملا ممنوع و حرام است.
مجله اینترنتی هزار تو ویژه نامه ای درباره رقص داشت که خواندنش خالی از لطف که نیست بلکه صفای خاص خودش را دارد.
خلاصه این نوشته کوتاه و مختصر شاید مدخلی باشد برای داشتن اطلاعات بیشتر در باره این هنر ممنوع. (این نوشته قرار بود خیلی بیشتر از این باشد اما این تب توان پشت مانیتور بودن را از من گرفت).
وبلاگ باله درباره رقص می نویسد که آن نیز در نوع خود جالب است.
در اینجا هم کلیپ کوتاهی ببینید از رقص کلاسیک ایرانی که واقعا هنر مندانه است.
سلام ممنون که وبلاگم را معرفی کردید. شعر جالب و خواندنی است . روز جهانی رقص را تبریک می گویم موفق باشید
کارهای شاهرخ مشکین قلم هم بسیار زیبا و ارزشمند هستن