بیستم فروردین بود از روزها و ماه ها قبل وعده داده بودند که قرار است در این روز نمایش بزرگی برگزار شود. آن روز رسید همه جا جشنی پوشالی برگزار شد و همه از اتفاقی بزرگ حرف میزدند ” و تو چه میدانی که آن اتفاق چیست”
بزرگترین (بد طینت ترین) فرد سیاسی مملکت پشت تریبون ایستاد و از فتح الفتوحی یاد کرد که نه میدانی نه میدانم! او از موفقیت علمی نام برد که حتی سر سوزنی به احیای ما کمک نکرد. او از رونقمان گفت اما انزوای بین المللی را انکار نکرد که توجیح کرد و چقدر ناشیانه این ها را گفت. حالا در پی آن حرف ها آمدم تا علاجی برایش پیدا کنم دردی روی در هایم آمد. باید این رییس جمهور را ۵۰۱ روز دیگر تحمل کنیم!

این مطلب در ۲۱ فروردین ۸۷ به ساعت ۱۱:۲۲ ق.ظ درج شده است و در شاخه پراکنده گویی قرار داده شده است. پاسخ های احتمالی به این مطلب را می توانید از طریق فید RSS 2.0 دنبال کنید. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.